درختی کهنسال ، که مرگ کسان بسیاری را به چشمان خود دیده است ، شاید محرمی است بر اسرار شان .
درخت کهنسال ! مرگ زمستانی ات و تولد مجدد بهاری ات نشان صریحی از معاد کسانی است که در زیر خاک تو خفته اند . و تو نشانی ، از باور ما به معاد موعود هستی. پس از مرگ نهراسیم که به قول شاعر:
ونترسيم از مرگ
مرگ پايان کبوتر نيست
مرگ وارونه يک زنجره نيست
مرگ درذهن اقاقی جاريست
مرگ در آب وهوای خوش انديشه نشيمن دارد
مرگ درذات شب دهکده از صبح سخن می گويد
مرگ با خوشه انگور می آيد به دهان
مرگ در حنجره سرخ گلو می خواند
مرگ مسئول قشنگی پر شاپرک است
مرگ گاهی ريحان می چيند
مرگ گاهی ودکا می نوشد
گاه درسايه نشسته است به ما می نگرد