عکس : علیرضا نوروزی خوب
در تابستان گرم از زمستان سرد گفتن چیزی نیست جز بیان حس نوستالژیکی مان ، چاره ای هم نیست . اندکی صبر ، سحر نزدیک است .
برف سفید و زیبایی بارید!! ان قدر بارید که مدرسه ها تعطیل شد ، ان قدر بارید که ادمک برفی های زمستانی جان گرفتند ، انقدر بارید که گلوله برفی های کودکی مان در کف دستها لغزید، تا شاید گونه کسی را نوازش دهد . آنقدر بارید که . . . ، برق هم از سر شهرمان پرید... . اما ، ما نبودیم و سالهاست که از برف ولایتمون محرومیم و تنها یادگارش عکسی و عکس هایی است که تاره بدستمان دادند . باز هم دستشان درد نکند. بله ! ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است .
اگر زمستانمان سرد ،اما برفش زیبا بود . زیبایی از ان گونه که هیچگاه لایق سرزنش نخواهد بود . درشعر زیر فروغ فرخزاد، هرچند می نالد از سرمای برفی ، اما سرمایش سرمای احساس است و تنهایی !!
پس برف را دوست بداریم همانطور که خالقش را .
پشت شیشه برف می بارد پشت شیشه برف می بارد
در سکوت سینه ام دستی
دانه ی اندوه می کارد
مو سپید آخر شدی ای برف
تا سر انجامم چنین دیدی
در دلم باریدی... ای افسوس
بر سر گورم نباریدی
چون نهالی سست می لرزد
روحم از سرمای تنهایی
می خزد در ظلمت قلبم
وحشت دنیای تنهایی
دیگرم گرمی نمی بخشی
عشق ، ای خورشید یخ بسته
سینه ام صحرای نومیدیست
خسته ام، از عشق هم خسته
غنچه ی شوق تو هم خشکید
شعر،ای شیطان افسونکار
عاقبت زین خواب درد آلود
جان من بیدار شد ، بیدار
بعد از او بر هر چه رو کردم
دیدم افسون سرابی بود
آنچه می گشتم به دنبالش
وای بر من ، نقش خوابی بود
ای خدا....بر روی من بگشای
لحظه ای درهای دوزخ را
تا به کی در دل نهان سازم
حسرت گرمای دوزخ را؟
دیدم ای بس آفتابی را
کاو پیاپی در غروب افسرد
آفتاب بی غروب من !
ای دریغا ،در جنوب! افسرد
بعد از او دیگر چه می جویم؟
بعد از او دیگر چه می پایم؟
اشک سردی تا بیفشانم
گور گرمی تا بیاسایم
پشت شیشه برف می بارد ........................پشت شیشه برف می بارد
برای ادامه ، ادامه را در زیر کلیک کنید 
ادامه مطلب